20.5.19

Ná ’n reeks voëlskilderye



’n inkkol kraai
’n kwashaal haan
’n verfstreep vink
’n mossiemerk
’n spreeu
’n blerts
’n spatsel swael
’n vlerk


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

29.4.19

"wat is die mens"

Laat ek my verwonder
aan die wonder van jou:

jý—mens—wat beide duister en lig is,
beide demoon en verlig is,
staan regop, kop orent en kyk die dieptes
van donker heelalle en diepste sielle binne
en sien hoe jý—mens—gewigtig is:

dat jou doen en jou late
bewonderingswaardige
gravitasie het—
dat jy kan seermaak en heelmaak
en doodmaak en liefdemaak

—jou elke denk en daad
is sakraal en verraad.


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

4.10.18

Karteer my

kom
kom beminde
kom karteer my

kom diepduik in my tonnels
en fynkam die donkerste
grotte van my hart

roskam my ribbekas se buitekant en binneste 
tot jy iets—soos 'n siel—
uit my vervel 

onder soeklig en mikroskoop
ondersoek en konkludeer
rapporteer wat jy bevind:

hoe my hart
in jou bloed
gedoop is

24.9.18

’n Ode aan hout

hoor hoe skree die bome
in takke hemelwaarts uitgeskiet
en wortels hades toe weggeskiet

hoor hoe die hordes roep
die woude se klaaglied uitgegiet
in hout en splinter en verdriet

hoor hoe brand die takke
hoor die kolkende rook en roet:
plank en brandhout, hoor my groet—

dankie


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

31.8.18

Die seun van die mens

hy staan ’n mistigheid
en drink die mis

sy seëninge tel hy hopeloos
want ons heelal se kolofon

dui ’n druktyd en verwyt
daarom asem hy die einde

soos wasem voor die son
met leë hande en hartseer oë

sy ledemate en lendene
verdamp in die verdrietigheid

nes muses in ons drome
verdwyn hy soos ’n lied

nes gode in ons wense
verskiet hy in die niet


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

8.11.17

Herinneringe

dít, gistertyd se donker dinge,
omvorm kort voor dagbreek
in ’n kenotaaf waarbinne
ons herinneringe soos bleek
skandes weggebêre lê

herfsblaarbruin passertjies sit kletsend
op die bloedbruin prikkeldraad
in die agterplaas en tjir-tjir vir
die son wat nes ’n plaaskat bolrug hurk
voor sy skielik kurk-uit-bottel sterverskiet

’n boog bo-oor als wat rou en blou is

in grafte weggebêre lê
ons herinneringe van gisteraand
se donker dinge waarvan die mossies
en die katte en die nuuskieriges
niks weet nie

maar eendag is eendag
sal ’n grafrower
díe donker dinge
weer optower


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

29.9.17

Eindelaas

So potsierlik—tog!—die ouderdomspredikament
wat—aai!—so natuurlik van my hoop
en van my angs iets inherent onnatuurlik
konstrueer en konsterneer: die verskrilike vrees,
soos vir die donker tweederangs,
vir verkranklike ouderdomswanhoop.

Daar is niks daaraan te maak nie:
Geen manier vir hokaai en geen nut
aan bohaai nie. Nét, saamlag
met die gode oor dié bespotlikheid
dat eers toe ek die dood aanskou,
het ek met berou geweet wat die lewe is,
en skroom ek nou oor lewensdrome ongehits.


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

3.9.17

Getuig

ryg oop
jou velnate
onthul, ontvel,
ontbloot, vertel
die groot heelal
wat in jou
innerlike
binneste binne-
in
is



... Sanko Lewis
Creative Commons Licence

13.8.17

’n Liefdesverklaring

díe agtermiddag son

’n goudfisant
skop stof op die skof
van die land

is duidelik
ge-photoshop

want géén egte geel
is só geel
soos díe son
se goudgeel nie

maar jý my manlief
of my vroulief
is my regte égte
lief-lief


... Sanko Lewis
Creative Commons Licence